Categoriearchief: handboogschieten

Rayonkampioenschappen februari 2020

Na de 18m3p indoor competitie worden de scores bekeken van alle individuele schutters. Op basis van deze score kunnen de schutters, als zij zich hebben aangemeld voor deelname, geselecteerd worden om mee te doen aan de rayonkampioenschappen in hun eigen klasse.

Uiteindelijk waren er 6 van onze schutters uitgekozen voor deze wedstrijd; Martin, Sem, Selena, Carl, Henk en Antonie.

Op 1 en 2 februari togen zij naar Ammerzoden en Volkel om hun beste beentje voor te zetten en de kleuren van Ons Genoegen te verdedigen. Zo’n kampioenschap voelt toch anders dan een gewone wedstrijd. Je voelt een ander soort spanning. En als je het vermogen hebt om je daardoor niet af te laten leiden, dan is er niets aan de hand. Maar dat is niet altijd even makkelijk. Je hebt toch het gevoel dat er iets meer op het spel staat. Maar na de eerste pijlen ebt dat gevoel weg en sta je gewoon weer lekker te schieten.

Tot aan de finale rondes. Want dan schiet je 1 tegen 1 volgens een set-systeem. Als je meer schiet dan je tegenstander, dan heb je de set gewonnen en krijg je 2 punten, de ander krijgt er 0. Bij een gelijkspel krijg je allebei 1 punt. Diegene, die het eerst bij 6 punten komt, heeft gewonnen. De winnaar gaat weer een ronde verder, tot aan de finale. En dat is een partij spannend! Dan ben je nerveuzer dan je dacht te kunnen zijn.

Al onze schutters hebben hun best gedaan. Ook al heb je niet gewonnen, je voelt toch een soort trots. En dat is ook precies de bedoeling. Helaas kon Selena er niet bij zijn, maar de anderen hebben vooral genoten en goede scores neergezet.

Carl is 2e geworden, Henk 4e, Martin en Antonie gedeeld 5e en Sem gedeeld 9e. Ons Genoegen is trots op deze kanjers. Nu is het even afwachten of ze op basis van de nu gehaalde scores worden uitgenodigd om ook deel te nemen aan de bondskampioenschappen in hun klasse. Die uitslagen worden binnenkort bekend.

Vergeet niet; elke pijl is een nieuwe! Of je nu traint, een wedstrijd schiet, of een kampioenschap. Maar ook in je geest moet je dat zo benaderen en de situatie om je heen proberen te negeren. Als je dat onder controle hebt, dan staan we volgende keer weer bij de kampioenschappen!

Kerstverschieting 2019

Kerst is alweer voorbij als onze leden zich op 29 december 2019 in ons clubgebouw verzamelen voor de jaarlijkse Kerstverschieting. Met de kerstmaaltijd net achter de kiezen maakten we ons op voor weer een gezellig evenement. Er waren zelfs schutters die hun boog versierd hadden met slingers en lampjes.

Robert had weer een aantal mooie blazoenen in elkaar geknutseld en opgehangen. Gelukkig was de puntentelling zoals bij de gangbare blazoenen, dus 10 voor geel en zo verder, helaas waren de kleuren een beetje door elkaar gehusseld. Maar dat mocht de pret niet drukken.

Het mooie is, dat iedereen op deze manier evenveel kans heeft om een mooie score neer te zetten.

Na een aantal proefpijlen was het tijd voor de wedstrijd. Ondertussen druk pratend over de afgelopen kerstdagen deed iedereen zijn best om het wit NIET te raken, maar al snel bleek dat niet mee te vallen. Links, rechts, boven, onder, overal zat wit, met een paar blauwe, rode en gele vlakken ertussen. Gelukkig telde het zwarte lijntje wel voor de kleur die er achter zat.

Na 25 pijlen hadden we eindelijk door waar we op moesten richten, maar toen was het al afgelopen. Veel te snel, want we hadden best nog een uur door willen schieten.

We hebben weer genoten van een mooie middag, waarbij competitie en gezelligheid hand in hand gingen. Iedereen heeft zijn best gedaan. Gefeliciteerd aan de winnaars en tot de volgende Kerstverschieting!

 

Zult

Ook bekend als hoofdkaas of preskop, wordt traditioneel gemaakt van varkensvlees en dan met name de kop, staart en oren. Hoe? Dat zal ik niet uitleggen, daar is Wikipedia voor.

Boeren maakten dit vroeger voornamelijk om niets verloren te laten gaan nadat er een dier geslacht werd. Met andere woorden, alles werd gebruikt. Bijkomend voordeel was, dat het lang houdbaar is en nog lekker ook.

Even doorspoelen naar 14 december 2019; een delegatie schutters van Ons Genoegen toog naar Doele Concordia Welvaren in Erp om deel te nemen aan het zogenoemde zulttoernooi. Acht jonge en negen oude schutters (alles boven de 21 is oud) bouwden hun boog op, schoven de tafels bij elkaar en wachtten onder het genot van een kopje koffie, thee of glaasje ranja vol spanning op het begin van de wedstrijd. Ze waren echter niet alleen, er was ook een groepje schutters van Strijd in Vrede uit Beek en Donk en een afvaardiging van Amicitia uit Schijndel, met wie we de spreekwoordelijke degens moesten kruisen.

Bij het zulttoernooi gaat het er niet om een zo hoog mogelijke score te halen, maar om een constant gemiddelde te schieten. Dat wil zeggen; de organisatie kiest twee willekeurige series uit, berekent daar uit het gemiddelde en vergelijkt dat met het gemiddelde over 25 pijlen. Het verschil daartussen is de uiteindelijke score en wie het dichtst bij ‘0’ uitkomt mag zich de winnaar noemen.

Maar daar kwamen we niet voor, het ging om de zult. En die kwam tijdens de proefpijlen op tafel. De eerste schaal was al leeg, nog voordat alle schutters de eerste wedstrijdpijl hadden afgevuurd, dus al snel werd er een tweede schaal aangevoerd. Onze leden hadden te maken met vette vingers, een vol gevoel en een verlangen naar meer, wat het resultaat niet echt ten goede kwam. Maar we gingen stug door en ongeveer halverwege de wedstrijd begonnen we aan schaal nummer drie. Ondertussen werd er gelachen en onderling geïnformeerd naar de score, waarbij duidelijk werd dat het gemiddelde ongeveer 4 zou moeten zijn. Roggebrood met zult wel te verstaan.

Toen werd het tijd om toch nog even wat serieuze pogingen te doen om het puntengemiddelde op te halen en uiteindelijk is het ons gelukt om 25 pijlen naar het blazoen te sturen. De organisatie richtte zich daarna op het uitrekenen van de eindscore. Totale score; +9. Hoe zich dat verhoudt in de algemene stand is nog niet bekend, het toernooi is nog niet afgelopen.

We hebben een gezellige avond gehad. We hebben allemaal ons best gedaan en we konden met een tevreden gevoel weer naar huis. Want net als vroeger is er niets verloren gegaan.